Besti vinur bak við fjöllin háu,
blærinn flytur mín kveðjuorð til þín
hvíslar í eyru ljúfu ljóði smáu
löng er biðin uns kemur þú til mín.
Manstu ekki sumarkvöldin sælu
við sátum tvö ein við dalsins tæru lind
og hlýddum saman hljóð
á hörpu minnar óð og ortum fögur ástarljóð.
Nú ég vaki um nætur og vænti þín
það vorar allt grætur þig ástin mín
ég heyri vorfugla kvaka komdu vina til baka
og við vökum og syngjum meðan vornóttin dvín.